Image
Publicatie 17.11.2020 | Tekst Mascha Ekkel | Beeld RL Design

In onze vorige editie over Duurzaamheid spraken we met ontwerpster Rinske Laurentius van RL Design over de lancering van haar eigen label en haar eerste ontwerp: de likeurtafel. Inmiddels heeft zij meerdere prachtige producten aan haar collectie toegevoegd. Voor deze editie, met Dossier Dutch Heritage, vroegen we Rinske naar haar visie op erfgoed en Dutch Design en hoe zich dat verhoudt tot haar collectie.

 

Eerst even terug naar de likeurkast; naast de Naima collectie heb je nu ook een limited edition ontwikkeld, waarbij je een mooie knipoog geeft naar Delfts Blauw. Hoe kwam dat zo?  

“In 2018 ontwierp Marcel Wanders, een van mijn favoriete designers, ter gelegenheid van de 90ste verjaardag van Mickey Mouse de prachtige exemplaren ‘One Minute Mickey Mouse’ en ‘One Minute Minnie Mouse’. Deze limited editions worden handgemaakt op ware grootte en beschilderd in de wereldberoemde, kenmerkende One Minute Delft Blue-stijl van Marcel Wanders Studio. Hierdoor werd ik geïnspireerd en wist ik meteen dat ik het Delfts blauw mee wilde nemen in de Likeurtafel collectie. Want hoe mooi is het om een stukje historie terug te laten komen in deze tijd! De uitdaging van deze Limited Edition likeurkast zit hem in het vinden van de perfecte samenstelling van materialen en de juiste balans tussen modern design en tijdloosheid. Zo hebben we ongelofelijk veel aandacht en tijd besteed teneinde het ultieme deurgreepje te realiseren. De Delft Blue likeurkast brengen we uit in een oplage van 10 stuks.”

 

Ook vertelde je in onze vorige editie al iets over de nalatenschap van jouw opa, Jan van Raaij. In hoeverre speelt erfgoed een rol in jouw werk?  

“Mijn vader kwam uit een kunstzinnige familie. Zijn vader, mijn ‘Opa Van Raaij’, was kunstenaar en werd onder andere bekend om zijn schilderijen van stillevens, zijn etsen en historische iconen. Omdat ik daarin ben opgegroeid, heb ik veel affiniteit met geschiedenis en cultureel efgoed. Zijn nalatenschap heeft mij geïnspireerd tot het ontwerpen van vier gobelins, oftewel wandtapijten. Tegenwoordig worden dit soort producten aangeduid als Wall Arts, Wall Hangings of Tapestries en in die vorm zal de nalatenschap van mijn opa hopelijk ook weer toekomstige generaties inspireren. Deze unieke wandkleden worden in een beperkte oplage geproduceerd in Nederland en gemaakt met rijke, duurzame textielen. Het craquelé dat de historische iconen hun oorspronkelijke glans geeft, zie je nu terug in de vorm van het gebruik van hoogwaardig gouddraad.”

Image

 

Wat is jouw bijdrage aan het hedendaagse Dutch Design als ‘new kid on the block’?

“Vanuit esthetisch perspectief ontwerp ik minimalistisch en onconventioneel. Ik experimenteer graag met mooie materialen of combinaties van materialen en ik ben kritisch op de duurzaamheid ervan. Bovendien worden mijn producten in Nederland vervaardigd door zorgvuldig geselecteerde vakmensen. Op die manier kan ik tevens de kwaliteit goed bewaken. Maar Dutch Design gaat wat mij betreft ook over originaliteit, uniciteit en authenticiteit. Voor mij geen massaproductie, maar unieke stukken die waarde toevoegen aan unieke interieurs. We leven in een consumptiemaatschappij en ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat we aan bepaalde levensdoelen voorbijgaan. Ik ben er erg voor om terug te gaan naar de basis en ons bewust te zijn wat, hoe en waar we produceren.”

 

 

Kun je ons iets vertellen over de kwaliteitseisen die jij stelt aan het productieproces?

“De eisen die ik stel aan mezelf en aan de producenten, zijn extreem hoog. Ik blijf net zo lang ontwikkelen en verbeteren tot ik het gewenste resultaat heb bereikt. Ik moet zeggen, dat ik daarmee soms mensen tot wanhoop drijf, maar op het moment dat het product echt door mij als goed is gekwalificeerd, snappen ze waarom. Of ik doe het helemaal goed, of ik doe helemaal niets. Er is voor mij geen tussenweg.

 

Tot slot: welke boodschap zou jij toekomstige Dutch Designers willen meegeven?  

“Het zou mijn wens zijn om, zowel op lokaal als op globaal niveau, meer als collectief te werken en naar buiten te treden. Noem het een bepaalde hang naar zakelijke cohesie. Ik zie bijvoorbeeld veel te veel collega’s geen kennis en ervaring uitwisselen. Wellicht vanuit broodnijd. Terwijl we elkaar en onze klanten hiermee juist verder zouden kunnen helpen. Ik denk namelijk, dat je prima onderdeel kunt zijn van een geheel, zonder daarin je eigen identiteit te verliezen. Of sterker nog: dat je middels een collectief juist je eigen identiteit verder kunt ontwikkelen en verbeteren. Ik ben er namelijk zeker van, dat partijen met dezelfde bloedgroep elkaar kunnen versterken.”

 

Overige DOSSIER DUTCH HERITAGE artikelen